Ερευνα Αθηνά Χατζηαθανασίου O Tony Soulié γεννήθηκε στο Παρίσι το 1955. Εικαστικός, περφόρμερ και φωτογράφος, θεωρείται από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του, με εκθέσεις του να παρουσιάζονται σε μουσεία και ιδρύματα στη Γαλλία, αλλά και διεθνώς, σε Ιαπωνία, Κορέα, σε Βόρεια και Νότια Αμερική. Το έργο του θέτει ερωτήματα για την ίδια την ουσία […]
ΖΑΝ και ΝΕΛΛΗ
Δύο αγαπημένες ταινίες και μια εξαίσια σύμπτωση: οι ήρωες έχουν τα ίδια ονόματα και συναντιούνται σε μια ιστορία σκληρότητας και σε μια άλλη άφατης τρυφερότητας… «Το τραγούδι του Φοίνικα» (Phoenix), Κρίστιαν Πέτζολντ, 2014 1945, η Νέλλη απελευθερώνεται από στρατόπεδο συγκέντρωσης, παραμορφωμένη… Έχει κληρονομήσει μια τεράστια περιουσία και κάνει πλαστική… Μπορεί να φύγει, να πάει στο […]
Being There – Η πολιτική αξία της ηλιθιότητας – Hal Ashby
Στην προτελευταία και ίσως καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του, ένας από τους σπουδαιότερους κωμικούς όλων των εποχών, ο Peter Sellers, υποδύεται στην ταινία του Hal Ashby έναν χαμηλής ευφυΐας κηπουρό μιας μεγαλοαστικής έπαυλης. Το αφεντικό πεθαίνει και ο κηπουρός αφήνει οικειοθελώς τον κήπο της Εδέμ για να βρεθεί στην κόλαση της πόλης. Μια κόλαση που […]
Robert Frank
Ένα εμβληματικό πρόσωπο για τον κόσμο της φωτογραφίας του 20ου αιώνα.Ένας φωτογράφος με αισθητική με γνώση, με ιδεολογία.Ένας φωτογράφος σύμβολο. Robert Frank (1924-2019) ο φωτογράφος των μεγάλων λεωφόρων, των αυτοκινήτων, των jukebox και των ιδιαίτερων στιγμών του ανθρώπου. Μια ολόκληρη ζωή με το μάτι στον φωτογραφικό φακό. Ο hamlet διάλεξε τα στιγμιότυπα της αθωότητας. Τα […]
Χρονικό μιας προαναγγελθείσας εκτέλεσης
Ο Σαμουέλ Πατύ ήθελε να κάνει μάθημα για την ελευθερία έκφρασης και τη μισαλλοδοξία.Το ίδιο μάθημα το είχε κάνει και πέρυσι, χρησιμοποιώντας τα ίδια παραδείγματα, τις γελοιoγραφίες από το Charlie HebdoΘα μπορούσε να επιλέξει κάτι πολύ παλιό, κάτι που να μην θυμίζει “οικεία κακά”, που να καθησυχάζει ότι όλα αυτά συνέβαιναν πολύ πολύ παλιά σε […]
Το επώδυνο βλέμμα του Sammy
Δεν είμαι λάτρης του επίκαιρου στο θέατρο και δεν ψάχνω φανατικά να βρω τις αντιστοιχίες της κάθε εποχής με την δική μας. Αλλά Οι Ευτυχισμένες μέρες γραμμένες από τον Beckett πριν από 60 χρόνια (1960) μοιάζουν να γράφτηκαν αύριο, ειδικά για την εποχή του δικού μας σήμερα, της δικής μας πανδημίας και κάθε πανδημίας.Μέσα σε […]
Παρίσι, από τις κάβες του υπαρξισμού στο πηγάδι του φονταμενταλισμού
Τώρα που κατακάθισε το ξάφνισμα , κι η σκόνη του χρόνου πήρε μαζί της το μύθο της κατάμαυρης φιγούρας με τα εκφραστικά χέρια και τα αμυγδαλωτά μάτια, τα τονισμένα με eyeliner σα τοιχογραφία προϊστορικής θεάς, τα συνθήματα που κάποτε την συντρόφευαν, «Η ζωή είναι αλλού»(1) «Να είστε ρεαλιστές , να ζητάτε το αδύνατο» (2) φανερώνονται […]
After Love του Aleem Khan
Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την εβδομάδα κριτικής ενός φεστιβάλ Καννών που δεν πραγματοποιήθηκε, το After Love, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία, του Βρετανού με πακιστανική καταγωγή, Aleem Khan, κάνει την πρεμιέρα της στο London Film Festival. Θα μας αφηγηθεί την ιστορία μίας θάλασσας, της Μάγχης και δύο διαφορετικών πολιτισμών, ενός σε κάθε ακτή […]
Μια φορά κι έναν καιρό μια υπουργός Πολιτισμού
Της Β. Δραγάτση Δεν θα παραστήσω τη θεωρητικό του Πολιτισμού, γιατί δεν είμαι εξάλλου… Ούτε, βεβαίως, θα ρίξω την αναλυσάρα μου για τη βάση και το εποικοδόμημα κατά πώς τα λέει ο Μαρξ… Όχι! Απλά θα πω τι περίμενα από τον/την εκάστοτε υπουργό Πολιτισμού σε αυτή τη χώρα των χαμηλών προσδοκιών. Λίγα, πολύ λίγα, περίμενα […]
Ονομάζοντας το ακατανόμαστο
Οι «Ευτυχισμένες ημέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ είναι το έργο που συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο την εργογραφία του. Τα μοτίβα και τις θερμοκρασίες, τις προοπτικές και τις καθηλώσεις, το παράλογο και την υπέρβασή του. Έργο εξαντλητικό και απαιτητικό ταυτόχρονα για τον ηθοποιό και το θεατή όσο και για τον αναγνώστη του, πυκνό σε τέτοιο βαθμό […]